1983’TE BANDABULİYA’YA DÜKKAN AÇTI…
Ekram Tayfur, 1960’larda babasının İngiliz Üsleri’nde kurulan pazarlardan aldığı malları köydeki halka sattığını, köyden temin ettikleri malları ise İngiliz Üsleri’nde satışa sunduğunu belirtti. Tayfur, 1974 savaşının ardından göç ettiklerini belirterek bu göçün ardından arabayla köy köy gezip, çocuk kıyafeti sattığını anlattı. 1983’te Bandabuliya’daki dükkanını açan Tayfur, önce konfeksiyon ürünleri sattığını ancak pazarın tadilata girmesinin ardından Kıbrıs kültürüne yönelik el işi ürünler satmaya başladığını söyledi Henüz 7-8 yaşlarındayken, İngiliz Üsleri’nde çalışan babasıyla birlikte ticarete atılan ve 37 yıldır Bandabuliya’da (Belediye Pazarı) esnaflık yapan Ekram Tayfur, 1960’larda babasının İngiliz Üsleri’nde kurulan pazarlardan aldığı malları köydeki halka sattığını, köydeki malları ise İngiliz Üsleri’nde satışa sunduğunu belirterek, bu alış ve satışlarda babasına yardım ettiğini kaydetti. Tayfur, 1974 savaşının ardından Güney Kıbrıs’tan Kuzey’e göç edip, Lapta bölgesine yerleştiklerini dile getirerek, bu göçün ardından köy köy gezip satış yaptığını, Bandabuliya’daki dükkanında ise Kıbrıs kültürünü yaşatmaya yönelik el işi ürünler sattığını söyledi. Tayfur, “Köyümüzdeki çobanlardan, köylülerden yumurta, hellim alır babama getirirdim. Babam da İngiliz Üsleri’ne götürür orada satardı. İngilizlerden ise kıyafet, ayakkabı gibi ikinci el eşyaları getirir köyde satardı. Onun alışlarıyla da satışlarıyla da ben ilgilenirdim, babam sadece getirirdi. Babam 1970’lerde emekli olana kadar bu işi devam ettirdik. 1971’lerdeyse babam vefat etti. 1974’te savaş çıktı. Bu dönemlerde de evlendim. Güney Kıbrıs’tan göç edip Kuzey’e gelerek Lapta’ya yerleştik” dedi. 1975’te yeniden ticarete başladığını ve bir müddet başkasının yanında çalıştığını kaydeden Tayfur, 1977’den itibaren ise kendi işini kurduğunu ifade etti. Tayfur, ilk zamanlar tüccarlardan aldığı malları arabayla köy köy gezerek sattığını belirterek, “Daha çok iç çamaşırı, çocuk giyimi satardım. Çünkü bilindiği gibi biz Türk milleti çocuklarımıza çok düşkünüz. Biz giymesek de olur ama çocuklarımız giymezse olmaz diye düşündüm. O zamanlar benim çocuklarım da küçüktü diye hep çocuk kıyafeti üzerine durdum ki kendi çocuklarımı da geçindireyim. Bunun ardından biraz çeyizlik, büyük iç çamaşırı da ekleyerek 1983’e kadar köylere arabayla satış yaptım” şeklinde konuştu.
1983’te ise Bandabuliya’da bulunan dükkanını açtığını ifade eden Tayfur, bu dükkanda önceleri konfeksiyon ürünleri sattığını ancak pazarın tadilata girmesinin ardından Kıbrıs kültürüne yönelik el işi eşya satmaya başladığını anlattı. Tayfur, “Kıbrıs’a yönelik el işi ürünleri satmaya karar verdim çünkü kültürümüzü yaşatmak, hem hatırlayıp hem hatırlatmak istedim. Unutmayalım, unutturmayalım, çocuklarımız bilsin istedim. Eskiler, nasıl yaşardı, nasıl ekmek kazanırdı çocuklarımız bunu öğrensin istedim, bu yüzden de dükkanımı Kıbrıs kültürüne yönelik bir dükkana dönüştürdüm” dedi. Sınır kapılarının açıldığı 2003 yılında Kıbrıslı Rumların da Kuzey Kıbrıs’a gelmeye başlamasıyla müşteri kitlesinin arttığını belirten Tayfur, ancak zamanla bazı Kıbrıslı Rumların da buradan aldığı malları Güney’de satmaya başladığını vurguladı. “Asıl müşteri kitlem yurt dışındaki Kıbrıslı Türkler” Tayfur, asıl müşteri kitlesinin yurt dışından gelen yabancılar ile yurt dışında yaşayan Kıbrıslı Türkler olduğunu dile getirerek, yabancıların bu ürünleri bir hatıra veya hediye bilinciyle aldığını anlattı. Tayfur, Kıbrıslı Türklerin ise bu el işi ürünleri kültürel bir bağ kurarak, anneannelerinden- babaannelerinden hatırladıkları kültürü yaşatmak, çocuklarına öğretmek adına bilinçli bir şekilde satın aldığının altını çizdi. Ülkedeki valizcilik sürecinin dükkanını yeni açtığı dönemlere rast geldiğine işaret eden Tayfur, valizcilerin daha çok cam eşyası götürmesi nedeniyle kendisinden çok alışveriş yapmadığını anımsattı.
